|
|
|
BankGiro Loterij continueert steun aan Fotomuseum |
De BankGiro Loterij heeft besloten het Nederlands Fotomuseum ook de komende vijf jaar het museum jaarlijks te ondersteunen met een bedrag van € 200.000. Samen dus 1 miljoen euro.
Voor het museum is dit besluit een enorme steun in de rug, omdat het vertrouwen uitstraalt in de toekomst van het museum. Met hun deze wordt de financiële positie van het museum versterkt en het stelt het museum in staat mooie Nederlandse belangwekkende fotoprojecten voor de collectie te blijven aankopen.
In 50 jaar is de BankGiro Loterij uitgegroeid tot dé cultuurloterij van Nederland. De BankGiro Loterij wil cultuur in Nederland behouden en bevorderen. Daartoe steunt de BankGiro Loterij 57 beneficiënten - musea, monumenten en andere organisaties - die actief zijn op het terrein van cultureel erfgoed. In 2010 leverden de loterijactiviteiten een opbrengst voor de beneficiënten op van bijna 60 miljoen euro, geld dat is bijeengebracht door de 750.000 deelnemers.
|
|
|
Nieuwe verhalen over Leven 'op Zuid' |
|
In vijf nieuwe verhalen vertellen Aad Copier, Josje van der Ploeg, Diana de Hon, Jan Oudenaarden en Jaap Berkhout aan de hand van privé-foto’s over hun leven in Rotterdam Zuid. Deze nieuwe verhalenreeks is een vervolg op de eerdere reeks verhalen die het museum in 2008 verzamelde samen met zorginstelling Laurens. Toen werd gezocht naar persoonlijke verhalen over de migratietijd van stadsgenoten. Vanaf eind november 2011 zullen de vijf nieuwe verhalen te zien en beluisteren zijn in de installatie Sprekende Beelden in het Fotomuseum.
De verhalenreeks maakt onderdeel uit van programma Cultuurbereik en is gefinancierd door DKC Rotterdam.
5 x op Zuid
Aad Copier (1946) vertelt over zijn leven in het Brabants Dorp. De familie Copier vluchtte na het bombardement naar Den Haag, later kregen ze een woning in het Dorp, alwaar Aad Copier is geboren. Tegenwoordig woont Copier niet meer op Zuid, maar is hij verhuisd naar de suburb Spijkenisse, een groeigemeente (in de huidige termen een Vinexwijk) van Rotterdam.
Josje van der Ploeg (1955) stamt uit een oude boeren/bakkers familie op Charlois. Zij woont nog steeds op de Charloisse Lagedijk. Zij is een klassiek homeopaat en vertelt haar verhaal aan de hand van foto’s, die zelfs teruggaan tot 1880.
Diana de Hon (1963) – de jongste van de verhalenvertellers- woonde met haar grootouders en ouders in de buurt van het Afrikaanderplein. Haar verhalen slaan de brug naar de huidige tijd.
Jan Oudenaarden (1943) is een bekend Rotterdamse publicist die altijd op Zuid is blijven wonen. Hij komt uit een arbeidersmilieu, zat op de HBS op het Afrikaanderplein en studeerde later rechten.
Jaap Berkhout (1940) komt uit een buurtje achter de Beijerlandselaan en woont vanaf zijn huwelijk in de wijk Feijenoord.
Deze verhalenreeks over het leven ‘op Zuid’ is een vervolg op de verhalen die het museum eerder verzamelde samen met zorginstelling Laurens. Toen, in 2008 werd gezocht naar persoonlijke verhalen over de migratietijd van stadsgenoten. Naar aanleiding van foto’s uit de eigen collectie vroeg het museum de ouderen hun eigen migratieverhaal met het museum te delen door middel van foto’s. De verhalen zijn te bekijken en beluisteren in de verhalentafel in Laurens Zorginstelling en in de installatie Sprekende Beelden in het museum.
Productie Diafragma Films / Joop de Jong
|
|
|
Onbekende foto's Van der Elsken |
Midden in de Summer of Love van 1967 heeft Ed van der Elsken de tijdgeest van hoop en liefde meesterlijk gevangen met zijn iconische en wereldberoemde foto ‘Beethovenstraat 1967’. Van der Elsken zag op een zonnige dag drie jonge vrouwen de Beethovenstraat oversteken. Hij aarzelde niet en maakte onderstaande foto (links) die voor velen het beeld van Amsterdam in de sixties bepaalde. Het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam heeft deze week in zijn archieven drie nieuwe foto’s gevonden, die Van der Elsken schoot vlak nadat hij de wereldberoemde foto maakte. Hieronder (rechts) een van de drie recentelijk ontdekte foto’s. Voor filmmaker Bahram Sadeghi is de wereldberoemde foto uitgangspunt voor de documentaire over zijn zoektocht naar de drie vrouwen en de ‘geest’ van de sixties.
Ed van der Elsken | Beethovenstraat, Amsterdam (1967)
Ed van der Elsken | Beethovenstraat, Amsterdam (1967)
De gezichten van de drie jonge vrouwen zijn duidelijk te herkennen. Wat ook opvalt is hun bijzonder fraaie, couture-achtige, kleding - terwijl zeker is dat het geen modellen zijn. Ze lopen ontspannen door de Beethovenstraat en weten nog niet dat zij deze dag fotogeschiedenis zullen schrijven.
Volgens Martijn van den Broek, Hoofd Collecties van het Nederlands Fotomuseum, geeft de ontdekking meer informatie over de werkwijze van Van der Elsken: “Aan de hand van de randnummers op de dia's hebben wij de volgorde kunnen bepalen. Ed van der Elsken maakte eerst de beroemde foto waarbij hij de meisjes waarschijnlijk iets toe riep. Dat deed hij wel vaker. Daarna maakte hij nog drie opnames terwijl ze op hem af komen lopen.” Eén van die foto’s werd ooit in het boekje Hallo! Een nieuwe Van der Elsken gepubliceerd Hierin staat naast de (aangesneden) bekende foto, nog een andere foto van de meisjes, recht van voren genomen. De tekst van de fotograaf zelf: “Tofachtige, prachtige winkelmeisjes of kantoormeisjes ofzo, in hun lunchpauze. In de Beethovenstraat of all places, in Amsterdam.” De chique Beethovenstraat was (‘of all places’) bepaald niet de biotoop van Nederlands bekendste straatfotograaf, die meer in het centrum van de hoofdstad thuis was. Maar de dia van die tweede foto had het museum nog niet teruggevonden. Tot nu. Van de andere gevonden foto’s was het bestaan onbekend aangezien ze niet gepubliceerd waren.
De ontdekking is van fotografisch en historisch belang; de opgedoken foto’s zullen dan ook een rol spelen in de documentaire die momenteel over ‘Beethovenstraat 1967’ wordt gemaakt. Filmmaker Bahram Sadeghi gaat, met de foto als uitgangspunt, op zoek naar de drie vrouwen en de ‘geest’ van de sixties. Sadeghi: “De drie hoofdrolspeelsters zijn nu nog duidelijker in beeld gebracht, ik wil niets liever dan hen ontmoeten om hun verhalen te horen over die mooie zonnige dag in 1967.”
Het archief van Ed van der Elsken bestaat uit 150.000 negatieven en dia's en maakt deel uit van de 150 archieven van bekende en onbekende fotografen die het Nederlands Fotomuseum beheert. Bij elkaar zo'n 4 miljoen negatieven, afdrukken, camera's, documenten, notities etc.
|
|
|
AVRO documentaire over Paul Citroen |
Dinsdag 1 november zendt de AVRO de Close Up documentaire Een portret van Paul Citroen uit.
Paul Citroen begon zijn carrière als avant-garde kunstenaar in Berlijn. Hij studeerde aan het Bauhaus en maakte in 1923 de fameuze fotocollage ‘Metropolis’. In 1928 vestigde hij zich in Nederland. Citroen is met name beroemd om zijn portretten, die hij tekende en schilderde en in met name de jaren ’20 en ’30 fotografeerde. Het Nederlandse Fotomuseum beheert het fotografische archief van Citroen en heeft meegewerkt aan deze documentaire gemaakt door Paul Kramer. Flip Bool van het Fotomuseum vertelt over zijn persoonlijke contact met Paul Citroen en over het (fotografisch) werk en de invloed van Paul Citroen.
Een portret van Paul Citroen
AVRO Close Up ‘Een portret van Paul Citroen’
TV uitzending | 1 november 2011 Ned. 2 om 23.00 uur
Regie : Paul Kramer
Productie: Interakt en AVRO Close Up
Eindredactie AVRO: Marijke Huijbregts
|
|
|
Steenbergen Stipendium 2011 naar Raoul de Lange |
Het Steenbergen Stipendium 2011 is 25 oktober 2011 toegekend aan Raoul de Lange van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, Den Haag. Hoewel het werk van de genomineerden wat betreft invalshoek ver uiteen lag was er volgens de jury maar één winnaar mogelijk. De Lange werpt met zijn werk een confronterende blik op de “Arabische Lente”. Hij zoekt naar een nieuwe manier om de gruwelijke nieuwsbeelden die geweerd worden in de reguliere media weer onderdeel te laten zijn van ons dagelijks leven. Dit jaar zijn voor het eerst jury en publiek het eens, want ook de publieksprijs gaat naar Raoul de Lange, met overweldigende meerderheid.
Het Steenbergen Stipendium is een studiebeurs van € 5.000 voor net afgestudeerde fotografen van de fotografieopleidingen aan de Nederlandse kunstacademies. Sinds 1998 wordt het stipendium toegekend en uitgereikt in het Nederlands Fotomuseum.
Mug Shots © Raoul de Lange
Uit het juryrapport
Als je de eindexamententoonstelling op de KABK hebt bezocht, kan Mug Shots je niet ontgaan zijn. Een beetje knullig ingerichte souvenirwinkel leek het, met producten waarop een abstract pixelpatroon terugkeerde. T-shirts, flyers, wijnflessen en bekers zijn allemaal bedrukt met dat mysterieuze patroon. Op de muur datzelfde pixelpatroon, groot geprojecteerd. En een grote rode knop die, als je er op drukte, het geheim prijs gaf. De pixelpatronen blijken een vertaling te zijn van de meest gruwelijke foto’s van de slachtoffers van de Arabische lente. Deze foto’s krijgen we in de conventionele media nauwelijks te zien. Vorige week was een uitzondering. Pagina groot was de foto van een ernstig gewonde Khadaffi. Meteen laaide de discussie weer op: kunnen wij hier wel mee geconfronteerd worden of willen wij al het geweld uit ons dagelijks bestaan wegfilteren? Dit is de essentie van het project van De Lange. Hij zoekt met zijn werk naar een nieuwe manier om deze gruwelijke beelden weer onderdeel te laten zijn van ons dagelijks leven. Mug Shots stelt essentiële vragen over het functioneren van fotografie in de huidige beeldcultuur en de rol van fotojournalistiek, het gaat over het functioneren van de media maar bovenal over onze eigen betrokkenheid bij belangrijke gebeurtenissen in de wereld.
Publieksprijs
Bezoekers van het Nederlands Fotomuseum konden hun stem uitbrengen voor de publieksprijs. Zij stemden massaal op Raoul de Lange, en waren het dus met de vakjury eens. Zijn werk, met beelden van mensen die in de “Arabische Lente” zijn gedood of verwond door het autoritaire regime, werd “indrukwekkend en schokkend” genoemd, een echte “eyeopener”. Een alomvattende reactie was: “Ik ben er stil van… Het raakt me enorm.”. Een andere bezoeker reageerde: “Een gitzwart thema kleurrijk verbeeld!”.
De jury over de fotoacademies
De jury beoordeelde ook de academies van de genomineerden. De Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, die drie van de vijf genomineerden leverde, komt het beste uit de bus. Een nieuwe speler in het fotografieveld, de Willem de Kooning Academie in Rotterdam scoorde nog niet erg goed. Vooral het algemene niveau is nog niet zo hoog. Ook het ArtEZ Art & Design in Enschede, de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam,de Hogeschool voor Kunsten in Utrecht en de Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost werden beoordeeld door de Steenbergen jury. De jury constateerde dat er in vergelijking met vorig jaar en met hier (de genomineerden) en daar (een aantal mensen van onze longlist) een uitzondering, geen sprake was van een uitzonderlijk hoog niveau.
Andere genomineerden voor het Steenbergen Stipendium waren:
• Pieter van den Boogert - Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, Den Haag
• Sanne Kabalt - Hogeschool voor de Kunsten, Utrecht
• Guus Kaandorp - Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, Den Haag
• Lotte Reimann - Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
Het werk van alle genomineerden is nog t/m 30 oktober 2011 te bezichtigen in het Nederlands Fotomuseum.
|
|
| | << Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
| | Resultaten 10 - 18 van 170 |
|
|
Zie ook...
|
